Senden bihaber yaşarken, senden bir haber almak he şeyden önce çok güzeldi…

Günün erken saatlerinde uyanmıştım oysa bu sabah. Radyoda ne geziyordu sabahın köründe böylesine acıklı ve hüzünlü şarkılar hala anlamış da değilim doğrusu. E bildiğin gibi dayanamam ben hüzne, acıya. Annem duysa, beni her sabah böyle uyandırır (!) Neyse sonra kapatıp yattım tekrar.

…

…

…

Öğleye doğru tekrar açıyorum gözlerimi, kafam hala bulanık. Ve sersem gibiyim yine. Kahvaltı yapmalıyım diye bir ses geliyor içimden galiba midem gurulduyor. Ben sabahın erken saatlerini yaşarken televizyonu açtığımda öğle haberlerinin çoktan başladığını görüyorum. Sonra içgüdü, his ve mantığım doğrultusunda mutfağa ilerliyorum bir şeyler atıştırmak için. Aslında böylesine afili sözlere gerek yok. Ve bütün günüm boş geçti, bütün günüm sakin. Akşamüstüydü, sana özeldi ve sadece bir anlıktı. Bir süre geçmişti ama senden hala ses seda yoktu. Ve ben gittikçe endişelenmeye başlamıştım. Senden haber alamıyordum uzun zamandır. Benim ‘bir anlık’ tan sonra seninkini de yaklaşık 2 saat sonra hissettim.

Evet, çok güzeldi senden bazı titreşimler almak. Ve uzun zamandır durgun olan hayatıma sayende biraz hareketlilik girdi. Gülü geri veriyorum sana artık eskisi gibi güllüsün.

00.40-evde–28.07.2008-p.tesi

mmm007