Ben ölüyorum dünya
Gözlerimden akan yaş değil ölüm
Senin ah vahlarınla dinmiyor acım
Sadece seyretmekle de olmuyor
Beni seyrettiğin her an
Ben ölüyorum dünya!

Sebebini bilmeden
Neden diye soramadan
Bu topraklardan bizi sürmek isteyenlere inat
Gözümdeki yaslarla yaşayarak
Ben ölüyorum dünya!

Sen sessiz kaldıkça
Sen beni duymadıkça
Kalbinle hissetmedikçe acımı
Her an bir parçam kopuyor bu dünyadan
Vatansız bırakılıyorum kendi toprağımda

Ben daha küçük bir çocuğum
Anamı atamı bilmeden daha
Yurdumdan ediyorlar beni
Adımı duyamadan duyuyorum ölümün ayak seslerini
Görmüyor musun beni ?
Acıma ortak olamıyor musun?
Bak haykırıyorum sana :
Nerdesin ey dünya?
Sana ihtiyacım var
Bir kucak şevkate
Savaşsız bir sabaha
Güneşi olan yarınlar isterdim ben
Oysa ki;

Ben ölüyorum dünya
Sen nerdesin?
Uyuyor musun hala?